5. Sayıda: Cassis Cotton: “XX. yüzyılda varlığın resmi Munch’un “çığlığının” yankısında doğmuştur.”

şerhh’in kadrolu yazarlarından Cassis Cotton; Munch, Picasso ve Bacon’ı bir zencefil figüründe buluşan ressamlar olarak sunuyor. Bilhassa Munch’un Çığlık çalışmalarını ve Picasso’nun Kırmızı Koltuktaki Büyük Nü’sünü yeni bir yaklaşımla ele alan yazısını Fransızcadan P. Burcu Yalım çevirdi.

“Resimde çığlık, çığlık atmanın nedenini susmak zorundadır. Neden yoktur. Tuvalin önünde, çığlık attıran bir çığlığın etkisini yaşarız. Resimdeki sessiz-çığlığın gücü çığlık atmanın nedeninin ele verilmesini, itiraf ya da ihbar edilmesini isteyen her türlü kontrolden kaçar. Munch bu çığlığı dokunaklı güzel Doğa’nın dehşetine karşı resmeder. Picasso çığlığı haz veren güzelin dehşetine karşı resmeder. Bacon ise kendi çığlığını dehşetin dehşetine karşı resmeder. Bacon’ın kaçış çizgisini Munch’un ve Picasso’nun tablolarında görürüz. Munch ve Picasso’nun resminden çıkarak Bacon’ın resmine varırız. Burada yaptığım tamamen uydurma bir ilişki kurmak olsa da XX. yüzyılda varlığın resmi Munch’un “çığlığının” yankısında doğmuştur. “